در مرز سه دنیا زندگی می‌کنم: جایی که قلم‌مو از حرکت باز می‌ایستد، واژه آغاز می‌شود؛ و آنجا که روایت به بن‌بست می‌رسد، شعر متولد می‌گردد.
جهانِ من از سه عنصر بنیادین ساخته شده است. جایی که قلم‌مو از حرکت باز می‌ایستد، داستان آغاز می‌شود؛ و آنجا که روایت به بن‌بست می‌رسد، شعر متولد می‌گردد. هر یک از این سه، در غیابِ دیگری ناتمام می‌ماند.
خلق فضاهای اکسپرسیو. رنگ‌ها روی کتان نه برای زیبایی، بلکه برای کالبدشکافیِ اضطرابِ انسانِ معاصر ترکیب می‌شوند. هر ضربه قلم‌مو، یک اعتراف است.
داستان‌هایی تاریک، برآمده از حفره‌های حافظه. نثری که همچون لایه‌های ضخیم رنگ روغن، آرام آرام واقعیت را می‌پوشاند و چهره‌ای نو می‌سازد.
شعر، خالص‌ترین فرمِ رنج است. کلماتی که از منطق روایت آزاد شده‌اند تا تنها حسِ خالص را به ذهن خواننده شلیک کنند و سکوت را بشکنند.
آرشیو آثار بصری / بوم‌های نقاشی
ورود به فضای سپید مطالعه
شعر، نقطه‌ای است که بوم نقاشی به پایان می‌رسد و کلمات به پرواز درمی‌آیند.
برای تهیه آثار تجسمی، هماهنگی نمایشگاه‌ها، سفارش متون ادبی یا نشست‌های شعرخوانی، می‌توانید پیامی در تاریکی این کادرها باقی بگذارید. استودیو در اسرع وقت پاسخگو خواهد بود.